پسرانم آراد و نیکان

بالاخره گل پسرا  رو بردم آتلیه ی دونفری (پنج سال و نیمگی و هفت ماهگی) هرچند بخاطر اینکه نیکان نمیتونست بشینه عکسا محدود شد ولی در کل قشنگ شد.    ...

روزها یکی پس از دیگری میگذرد و روزمرگی های زندگی همچنان ادامه دارد. هر روز صبح که بیدار میشویم کوله بار برمیبندیم و راهی میشویم سمت اداره و بعد هم تحویل گل پسرمان به مهد کودک و آغاز روز نویی دیگر و ....... کلاس مشاعره پسرم همچنان برقراره با این تفاوت که ساعتش رو تغییر دادیم به بعد از ساعت کار تا لطف همکاران محترم دانشکده اینچنین بر ما روزافزون نگردد و اما برای رفتن به منزل باید یک ساعتی را در ترافیک پر از استرس تهران طی کنیم و در این میان آرادی اوایل مسیر رو خوب میگذرونه ولی نزدیکیهای خونه دیگه تمام تلاش خودش رو برای برهم زدن آرامش مینماید صد البته که ایراد از پسرمان نیست و این ترافیک تهران است که هیچگاه تمامی ندارد. چیزی ک...

سلام و درود   فکر میکنم 11 فروردین بود که میخواستیم آراد رو ببریم پارک همونجا نزدیک خونه که یه دفعه چشمم به یه عکاسی افتاد و به همسر جان پیشنهاد دادم تا پسری رو ببریم عکس بندازیم هرچند نه زیاد لباسش مناسب بود و نه ... ولی بردیم و بد هم نشد دو تا عکس براش چاپ کردیم  که البته یکی نمیدونم چرا از گوشی خارج نشد  فعلا این باشه تا تلاش های بعدی پست رو تکمیل کنم .   ...

بالاخره بعد از تقریبا بیست روز موفق شدیم تا عکس های پسرم رو از آتلیه تحویل بگیریم. ...